თა­ვად ნე­ლი ძი­ლი სამ ქვეს­ტა­დი­ად იყო­ფა. პირ­ვე­ლი სტა­დია არის გარ­და­მა­ვა­ლი მდგო­მა­რე­ო­ბა პა­სი­ურ სიფ­ხიზ­ლე­სა და მსუ­ბუქ ძილს შო­რის, ახა­სი­ა­თებს თვა­ლე­ბის ნე­ლი მოძ­რა­ო­ბა და ცხა­დი, ნაწ­ყვეტ-ნაწ­ყვე­ტი ხილ­ვე­ბი, რომ­ლებ­საც ჰიპ­ნა­გო­გი­კუ­რი (ბერ­ძნუ­ლად „სიზ­მრებ­ში გა­დამ­ყვა­ნი“) ხა­ტე­ბი ეწო­დე­ბა. რო­გორც წე­სი, თქვენ იო­ლად გა­და­დი­ხართ პირ­ვე­ლი სტა­დი­ი­დან მე­ო­რე­ზე, რაც უკვე ნამ­დვი­ლი ძი­ლია და ახა­სი­ა­თებს ტვი­ნის უნი­კა­ლუ­რი ტალ­ღე­ბის მა­გა­ლი­თე­ბი,…

რო­დე­საც ფხიზ­ლობთ და და­კა­ვე­ბუ­ლი ხართ რა­ი­მე აქ­ტი­ვო­ბით (სე­ირ­ნო­ბა, კით­ხვა და ა.შ) თქვე­ნი ტვი­ნი გა­და­ა­მუ­შა­ვებს გა­რე სამ­ყა­რო­დან მი­ღე­ბულ სენ­სო­რულ ინ­ფო­რმა­ცი­ას, რო­მე­ლიც თქვენს მეხ­სი­ე­რე­ბას­თან ერ­თად ქმნის ნედ­ლე­ულს სამ­ყა­როს მო­დე­ლი­რე­ბის­თვის. სიფ­ხიზ­ლი­სა და აქ­ტი­უ­რო­ბის დროს ეს მო­დე­ლი ზედ­მი­წევ­ნით ასა­ხავს თქვენს ურ­თი­ერ­თო­ბებს გა­რე სამ­ყა­როს­თან.თუ თქვენ ფხიზ­ლობთ მა­გრამ აქ­ტი­უ­რი არ ხართ მო­ნა­ცემ­თა ბა­ლან­სი გა­რე­გა­ნი­დან ში­ნა­გან­ში გა­და­ი­ნაც­ვლებს.…

ადა­მია­ნებს ყო­ველ­თვის უჩ­ნდე­ბო­დათ კით­ხვე­ბი ძი­ლის სა­ჭი­როე­ბას­თან და­კავ­ში­რე­ბით. მარ­თლაც რა­ტომ ვთი­შავთ სა­კუ­თარ თავს დღე-ღა­მე­ში რვა სა­ათით? ყვე­ლა­ზე შე­სა­ბა­მი­სი პა­სუ­ხია – გო­ნე­ბი­სა და სხე­ულის და­სას­ვე­ნებ­ლად და კი­დევ სიბ­ნე­ლის სა­ათებ­ში საფ­რთხის­გან თავ­და­სა­ცა­ვად. მაგ­რამ ძი­ლის მის­ტი­ფი­კა­ცია უფ­რო მეტ კით­ხვას ბა­დებს, რა ნიშ­ნავს სიფ­ხიზ­ლე? სიფ­ხიზ­ლის მთა­ვა­რი ნი­შა­ნი – გაც­ნო­ბიე­რე­ბაა. რის გაც­ნო­ბიე­რე­ბა? რო­ცა ძილ­სა და სიფ­ხიზ­ლე­ზე…

ბევ­რი ადა­მია­ნი ხე­დავს ლუ­ცი­დურ სი­ზმარს მას შემ­დეგ რაც პირ­ვე­ლად კით­ხუ­ლობს ან ის­მენს მას­ზე. ეს რა­ღა­ცით ახალ­ბე­დას იღ­ბალს ჰგავს; მათ ეუბ­ნე­ბი­ან რომ ამის გა­კე­თე­ბა შე­საძ­ლე­ბე­ლია და ისი­ნიც აკე­თე­ბენ. შე­დე­გად ამ წიგ­ნის ყიდ­ვი­სას ცნო­ბის­მოყ­ვა­რეო­ბას გა­იღიზია­ნებთ და ამით ერთ-ორ ლუ­ცი­დურ სიზ­მარს გა­მო­იწ­ვევთ, მაგ­რამ შე­საძ­ლოა ვერ ის­წავ­ლოთ რო­გორ გა­მო­იწ­ვი­ოთ ისი­ნი მა­შინ რო­ცა მო­გინ­დე­ბათ. ამ…

რო­გორ უკავ­შირ­დე­ბა თქვე­ნი ღვი­ძი­ლის მდგო­მა­რეო­ბის გა­ნახ­ლე­ბუ­ლი და გამ­დიდ­რე­ბუ­ლი ცნო­ბიე­რე­ბა თქვენს ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრე­ბის გა­მოც­დი­ლე­ბას? მრავა­ლი დაკ­ვირ­ვე­ბა რე­ალურ სამ­ყა­რო­ზე შე­იძ­ლე­ბა სიზ­მარ­ხილ­ვებს მი­ვა­კუთ­ვნოთ. თქვე­ნი შეგ­რძნე­ბე­ბი სიზ­მარ­შიც შე­იძ­ლე­ბა ისე­თი­ვე მრა­ვალ­ფე­რო­ვა­ნი იყოს რო­გორც ცხად­ში. თქვენ შე­იძ­ლე­ბა ხე­დავ­დეთ, გეს­მო­დეთ, გრძნობ­დეთ, გე­მოს შე­იგ­რძნობ­დეთ, ფიქ­რობ­დეთ და იყოთ ისე­ვე რო­გორც ახ­ლა ხართ.მთა­ვა­რი გან­სხვა­ვე­ბა ისაა რომ თქვენს მი­ერ სიზ­მარ­ში აღ­ქმუ­ლი…

 თუ აქამ­დე ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრის გა­მოც­დი­ლე­ბა არ გქო­ნი­ათ თქვენ­თვის ძნე­ლი წარ­მო­სად­გე­ნი იქ­ნე­ბა თუ რა არის ეს. მი­უხე­და­ვად იმი­სა რომ აუ­ცი­ლე­ბე­ლია გა­მოს­ცა­დოთ რომ გა­იგოთ სი­ნამ­დვი­ლე­ში რა არის ეს, ვი­საც უც­დია იცის. მა­ინც შე­იძ­ლე­ბა გარ­კვეუ­ლი წარ­მოდ­გე­ნა შე­გექ­მნათ მი­სი თქვენ­თვის ჩვე­ული ცნო­ბიე­რე­ბის მდგო­მა­რეო­ბას­თან შე­და­რე­ბით, მა­გა­ლი­თად იმას­თან რო­მელ­შიც ახ­ლა იმ­ყო­ფე­ბით. შემ­დე­გი სა­ვარ­ჯი­შო და­გეხ­მა­რე­ბათ უფ­რო ჩა­უღ­რმავ­დეთ…

ამ თავ­ში მი­მო­ვი­ხი­ლავთ წი­ნამ­დე­ბა­რე ნაშ­რო­მის ნა­წი­ლებს.თა­ვი 2. “ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრე­ბის­თვის სას­წავ­ლებ­ლად მომ­ზა­დე­ბა” გვაწ­ვდის ინ­ფორ­მა­ცი­ის აუ­ცი­ლე­ბელ ნა­წილს ძი­ლის შე­სა­ხებ და გვეხ­მა­რე­ბა დავ­ძლი­ოთ ნე­ბის­მიე­რი რე­ზერ­ვა­ცია რო­მე­ლიც შე­იძ­ლე­ბა ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მარ­ხილ­ვე­ბი­სას გაჩ­ნდეს და ხე­ლი შე­უშა­ლოს თქვენს პროგ­რესს. გარ­და ამი­სა გეხ­მა­რე­ბა უფ­რო კარ­გად გა­აც­ნო­ბიე­რო სა­კუ­თა­რი სიზ­მრე­ბი. ის­წავ­ლით რო­გორ აწარ­მო­ოთ სიზ­მრე­ბის დღი­ური და რო­გორ გაა­უმ­ჯო­ბე­სოთ მა­თი გახ­სე­ნე­ბა/და­მახ­სოვ­რე­ბა.…

მე მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი ცოდ­ნა და­ვაგ­რო­ვე ლუ­ცი­დურ სიზ­მრებ­ში რო­გორც ად­რეუ­ლი ისე თა­ნა­მედ­რო­ვე წყა­როე­ბი­დან. ვიდ­რე ეს წიგ­ნი გა­მოქ­ვეყ­ნდებ­ოდა ათა­სო­ბით ადა­მია­ნი მწერ­და და თა­ვი­ანთ გა­მოც­დი­ლე­ბა­სა და აღ­მო­ჩე­ნებს მიყ­ვე­ბოდ­ნენ და ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრე­ბის­თვის გა­მო­სა­დეგ ბევრ პრაქ­ტი­კულ რჩე­ვას მაძ­ლევ­დნენ. ამ შე­მო­თა­ვა­ზე­ბა­თა სა­პა­სუ­ხოდ მე გა­დავ­წყვი­ტე ახა­ლი წიგ­ნი გა­მო­მე­ცა ჰო­ვარდ რე­ინოლ­დთან ერ­თად. ჰო­ვარ­დი ვრცლად წერ­და ისეთ თე­მებ­ზეა რო­გო­რი­ცაა კრე­ატიუ­ლო­ბა,…

გა­ვაც­ნო­ბიე­რე რომ სიზ­მარ­ში ვი­ყა­ვი. ხე­ლე­ბი ავ­წიე და მე თვი­თო­ნაც ზე­ვით ავი­წიე (თით­ქოს ვი­ღა­ცა მე­წეო­და) შავ ცამ­დე მი­ვაღ­წიე, ცის ფე­რე­ბი ერ­თმა­ნეთ­ში ირეო­და ინ­დი­გოს­ფე­რი, მუ­ქი იის­ფე­რი, მელ­ნის­ფე­რი, თეთ­რი მე­რე კი ძა­ლი­ან კაშ­კა­შა შუ­ქი წა­მო­ვი­და. მთე­ლი ის დრო რო­ცა ზე­მოთ მი­ვი­წევ­დი სა­ოცა­რი მუ­სი­კა ჩა­მეს­მო­და,  ამა­ზე ტკბი­ლი ხმა არა­სო­დეს მო­მის­მე­ნია. ეს უფ­რო ადა­მია­ნის ხმას…