ლუციდური სიზმრების სამყარო

თა­ვად ნე­ლი ძი­ლი სამ ქვეს­ტა­დი­ად იყო­ფა. პირ­ვე­ლი სტა­დია არის გარ­და­მა­ვა­ლი მდგო­მა­რე­ო­ბა პა­სი­ურ სიფ­ხიზ­ლე­სა და მსუ­ბუქ ძილს შო­რის, ახა­სი­ა­თებს თვა­ლე­ბის ნე­ლი მოძ­რა­ო­ბა და ცხა­დი, ნაწ­ყვეტ-ნაწ­ყვე­ტი ხილ­ვე­ბი, რომ­ლებ­საც ჰიპ­ნა­გო­გი­კუ­რი (ბერ­ძნუ­ლად „სიზ­მრებ­ში გა­დამ­ყვა­ნი“) ხა­ტე­ბი ეწო­დე­ბა. რო­გორც წე­სი, თქვენ იო­ლად გა­და­დი­ხართ პირ­ვე­ლი სტა­დი­ი­დან მე­ო­რე­ზე, რაც უკვე ნამ­დვი­ლი ძი­ლია და ახა­სი­ა­თებს ტვი­ნის უნი­კა­ლუ­რი ტალ­ღე­ბის მა­გა­ლი­თე­ბი, სა­ხე­ლად „ძი­ლის ნარ­თი“ ან “K-კო­მპლექ­სი“. მენ­ტა­ლუ­რი აქ­ტი­ვო­ბა ამ სტა­დი­ა­ზე გა­იშ­ვი­ა­თე­ბუ­ლი, და­მი­წე­ბუ­ლი და ფი­ქრის მსგავ­სია. ჩვე­უ­ლე­ბრივ 20-30 წუ­თის მე­რე თქვენ უფრო ღრმა – „დელ­ტა ძილ­ში“ ეშ­ვე­ბით, ეს სა­ხე­ლი ჰქვია ტვი­ნის ნე­ლი რიტ­მუ­ლი ტალ­ღე­ბის გა­მო, რო­მლებიც ნე­ლი ძი­ლის ამ სტა­დი­ა­ზე ჩნდე­ბა. დელ­ტა ძი­ლი­დან მეხ­სი­ე­რე­ბა­ში ძა­ლი­ან ცო­ტა რჩე­ბა. სა­ინ­ტე­რე­სოა, რომ ამ ძი­ლის…

რო­დე­საც ფხიზ­ლობთ და და­კა­ვე­ბუ­ლი ხართ რა­ი­მე აქ­ტი­ვო­ბით (სე­ირ­ნო­ბა, კით­ხვა და ა.შ) თქვე­ნი ტვი­ნი გა­და­ა­მუ­შა­ვებს გა­რე სამ­ყა­რო­დან მი­ღე­ბულ სენ­სო­რულ ინ­ფო­რმა­ცი­ას, რო­მე­ლიც თქვენს მეხ­სი­ე­რე­ბას­თან ერ­თად ქმნის ნედ­ლე­ულს სამ­ყა­როს მო­დე­ლი­რე­ბის­თვის. სიფ­ხიზ­ლი­სა და აქ­ტი­უ­რო­ბის დროს ეს მო­დე­ლი ზედ­მი­წევ­ნით ასა­ხავს თქვენს ურ­თი­ერ­თო­ბებს გა­რე სამ­ყა­როს­თან.თუ თქვენ ფხიზ­ლობთ მა­გრამ აქ­ტი­უ­რი არ ხართ მო­ნა­ცემ­თა ბა­ლან­სი გა­რე­გა­ნი­დან ში­ნა­გან­ში გა­და­ი­ნაც­ვლებს. თქვე­ნი აზ­როვ­ნე­ბა გარ­კვე­ულ დო­ნე­ზე და­მო­უ­კი­დე­ბე­ლი ხდე­ბა გა­რე­გა­ნი სტი­მუ­ლა­ტო­რე­ბის­გან გო­ნე­ბა იფან­ტე­ბა და თქვენ ოცნე­ბებ­ში იძი­რე­ბით. გო­ნე­ბის რა­ღაც ნა­წილ­ში აგებთ სამ­ყა­როს რო­მე­ლიც განს­ხვავ­დე­ბა რე­ა­ლუ­რის­გან. ამა­ვე დროს თქვენს ხელთ უკვე არ­სე­ბუ­ლი მო­ცე­მუ­ლი სამ­ყა­როს გა­მარ­ტი­ვე­ბუ­ლი მო­დე­ლი ნე­ბის­მი­ერ დროს, მა­გა­ლი­თად რა­ი­მე საფ­რთხის გა­ჩე­ნის შემთ­ხვე­ვა­ში შეძ­ლებს მი­იპ­ყროს თქვე­ნი ყუ­რად­ღე­ბა.ხო­ლო ძი­ლი­სას გა­რე სამ­ყა­რო­დან ისე მცი­რე სენ­სო­რუ­ლი…

ადა­მია­ნებს ყო­ველ­თვის უჩ­ნდე­ბო­დათ კით­ხვე­ბი ძი­ლის სა­ჭი­როე­ბას­თან და­კავ­ში­რე­ბით. მარ­თლაც რა­ტომ ვთი­შავთ სა­კუ­თარ თავს დღე-ღა­მე­ში რვა სა­ათით? ყვე­ლა­ზე შე­სა­ბა­მი­სი პა­სუ­ხია – გო­ნე­ბი­სა და სხე­ულის და­სას­ვე­ნებ­ლად და კი­დევ სიბ­ნე­ლის სა­ათებ­ში საფ­რთხის­გან თავ­და­სა­ცა­ვად. მაგ­რამ ძი­ლის მის­ტი­ფი­კა­ცია უფ­რო მეტ კით­ხვას ბა­დებს, რა ნიშ­ნავს სიფ­ხიზ­ლე? სიფ­ხიზ­ლის მთა­ვა­რი ნი­შა­ნი – გაც­ნო­ბიე­რე­ბაა. რის გაც­ნო­ბიე­რე­ბა? რო­ცა ძილ­სა და სიფ­ხიზ­ლე­ზე ვლა­პა­რა­კობთ, ამა­ში გა­რე სამ­ყა­როს გაც­ნო­ბიე­რე­ბას ვგუ­ლის­ხმობთ. მი­უხე­და­ვად იმი­სა, რომ ძი­ლი­სას, რო­ცა გა­რე სამ­ყა­როს უდი­დეს ნა­წილს ვერ ვაც­ნო­ბიე­რებთ, მა­ინც შეგ­ვიძ­ლია გა­ვაც­ნო­ბიე­როთ ჩვენს წარ­მო­სახ­ვა­ში მიმ­დი­ნა­რე პრო­ცე­სე­ბი. არ­სე­ბობს სიფ­ხიზ­ლის ხა­რის­ხე­ბი. ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მარ­მხილ­ვე­ლე­ბი უკე­თე­სად აც­ნო­ბიე­რე­ბენ რე­ალო­ბას, რად­გან მათ იცი­ან რომ ეს ესიზ­მრე­ბათ, ამ­გვა­რად შეგ­ვიძ­ლია ვთქვათ რომ ისი­ნი ფხიზ­ლო­ბენ ძილ­ში. უმაღ­ლე­სი გაც­ნო­ბიე­რე­ბის მე­თო­დე­ბის ტრა­დი­ციუ­ლი…

ბევ­რი ადა­მია­ნი ხე­დავს ლუ­ცი­დურ სი­ზმარს მას შემ­დეგ რაც პირ­ვე­ლად კით­ხუ­ლობს ან ის­მენს მას­ზე. ეს რა­ღა­ცით ახალ­ბე­დას იღ­ბალს ჰგავს; მათ ეუბ­ნე­ბი­ან რომ ამის გა­კე­თე­ბა შე­საძ­ლე­ბე­ლია და ისი­ნიც აკე­თე­ბენ. შე­დე­გად ამ წიგ­ნის ყიდ­ვი­სას ცნო­ბის­მოყ­ვა­რეო­ბას გა­იღიზია­ნებთ და ამით ერთ-ორ ლუ­ცი­დურ სიზ­მარს გა­მო­იწ­ვევთ, მაგ­რამ შე­საძ­ლოა ვერ ის­წავ­ლოთ რო­გორ გა­მო­იწ­ვი­ოთ ისი­ნი მა­შინ რო­ცა მო­გინ­დე­ბათ. ამ თავ­ში ნა­ხავთ თუ რა უნა­რე­ბი და ცოდ­ნა უნ­და გქონ­დეთ იმის­თვის, რომ შემ­დგომ თა­ვებ­ში აღ­წე­რი­ლი მე­თო­დე­ბი აით­ვი­სოთ.ვიდ­რე ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრე­ბის კვლე­ვას და­იწ­ყებთ უნ­და იცო­დეთ გარ­კვეუ­ლი ძი­რი­თა­დი ფაქ­ტე­ბი თქვენს გო­ნე­ბა­სა და სხე­ულის შე­სა­ხებ სიზ­მარ­ში. ეს და­გეხ­მა­რე­ბათ თქვე­ნი “მენ­ტა­ლუ­რი ბლო­კე­ბის” წარ­მო­შო­ბის გა­გე­ბა­ში, რომ­ლე­ბიც ხელს უშ­ლი­ან ადა­მია­ნებს სიზ­მარ­ში გა­მოფ­ხიზ­ლე­ბა­ში.ვარ­ჯი­ში ლუ­ცი­დურ სიზ­მრე­ბ­ში იწ­ყე­ბა სიზ­მრე­ბის დღი­ურის…

რო­გორ უკავ­შირ­დე­ბა თქვე­ნი ღვი­ძი­ლის მდგო­მა­რეო­ბის გა­ნახ­ლე­ბუ­ლი და გამ­დიდ­რე­ბუ­ლი ცნო­ბიე­რე­ბა თქვენს ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრე­ბის გა­მოც­დი­ლე­ბას? მრავა­ლი დაკ­ვირ­ვე­ბა რე­ალურ სამ­ყა­რო­ზე შე­იძ­ლე­ბა სიზ­მარ­ხილ­ვებს მი­ვა­კუთ­ვნოთ. თქვე­ნი შეგ­რძნე­ბე­ბი სიზ­მარ­შიც შე­იძ­ლე­ბა ისე­თი­ვე მრა­ვალ­ფე­რო­ვა­ნი იყოს რო­გორც ცხად­ში. თქვენ შე­იძ­ლე­ბა ხე­დავ­დეთ, გეს­მო­დეთ, გრძნობ­დეთ, გე­მოს შე­იგ­რძნობ­დეთ, ფიქ­რობ­დეთ და იყოთ ისე­ვე რო­გორც ახ­ლა ხართ.მთა­ვა­რი გან­სხვა­ვე­ბა ისაა რომ თქვენს მი­ერ სიზ­მარ­ში აღ­ქმუ­ლი მულ­ტი­სენ­სო­რუ­ლი სამ­ყა­რო თქვენს შიგ­ნით ჩნდე­ბა და არა გა­რეთ. ღვი­ძი­ლის მდგო­მა­რეო­ბა­ში თით­ქმის ყვე­ლა­ფე­რი რა­საც აღიქ­ვამთ უკავ­შირ­დე­ბა გა­რე სამ­ყა­როს ობი­ექ­ტებს, ხალ­ხსა და მოვ­ლე­ნებს. რად­გან ღვი­ძი­ლის მდგო­მა­რეო­ბის ობი­ექ­ტე­ბი სიზ­მარ­მხი­ლვე­ლის ცნო­ბიე­რე­ბის­გან და­მოუ­კი­დებ­ლად არ­სე­ბო­ბენ, ისი­ნი შე­და­რე­ბით მუდ­მი­ვია. მა­გა­ლი­თად ახ­ლა ამ წი­ნა­და­დე­ბას რო წა­იკით­ხავთ და წიგნს და­ხუ­რავთ მე­რე ნე­ბის­მი­ერ დროს შე­გიძ­ლი­ათ ისევ გა­და­შა­ლოთ და ეს…

 თუ აქამ­დე ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრის გა­მოც­დი­ლე­ბა არ გქო­ნი­ათ თქვენ­თვის ძნე­ლი წარ­მო­სად­გე­ნი იქ­ნე­ბა თუ რა არის ეს. მი­უხე­და­ვად იმი­სა რომ აუ­ცი­ლე­ბე­ლია გა­მოს­ცა­დოთ რომ გა­იგოთ სი­ნამ­დვი­ლე­ში რა არის ეს, ვი­საც უც­დია იცის. მა­ინც შე­იძ­ლე­ბა გარ­კვეუ­ლი წარ­მოდ­გე­ნა შე­გექ­მნათ მი­სი თქვენ­თვის ჩვე­ული ცნო­ბიე­რე­ბის მდგო­მა­რეო­ბას­თან შე­და­რე­ბით, მა­გა­ლი­თად იმას­თან რო­მელ­შიც ახ­ლა იმ­ყო­ფე­ბით. შემ­დე­გი სა­ვარ­ჯი­შო და­გეხ­მა­რე­ბათ უფ­რო ჩა­უღ­რმავ­დეთ ღვი­ძი­ლის მდგო­მა­რეო­ბას. ყო­ვე­ლი ეტა­პი ერთ წუთს მა­ინც უნ­და გაგ­რძელ­დეს. 1. მხედ­ვე­ლო­ბაგა­აც­ნო­ბიე­რეთ რას ხე­დავთ. გა­მო­ყა­ვით მრა­ვალ­ფე­რო­ვა­ნი და თვალ­სა­ჩი­ნო შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბე­ბი – ხი­ლუ­ლი სამ­ყა­როს ფორ­მე­ბი, ფე­რე­ბი, მოძ­რაო­ბე­ბი, სივ­რცე.2. სმე­ნა გა­აც­ნო­ბიე­რეთ რა გეს­მით გა­მო­ყა­ვით ყო­ვე­ლი ბგე­რა რო­მელ­საც თქვე­ნი ყუ­რი აღიქ­ვამს, ინ­ტენ­სი­ვო­ბის მრა­ვალ­ფე­რო­ვა­ნი დი­აპა­ზო­ნი, ტო­ნა­ლო­ბე­ბი – სა­უბ­რი­დან დაწ­ყე­ბუ­ლი მუ­სი­კის მშვე­ნიე­რე­ბით დამ­თავ­რე­ბუ­ლი.3. შეგ­რძნე­ბაგა­აც­ნო­ბიე­რეთ რას ეხე­ბით – ტექ­სტუ­რა…

ამ თავ­ში მი­მო­ვი­ხი­ლავთ წი­ნამ­დე­ბა­რე ნაშ­რო­მის ნა­წი­ლებს.თა­ვი 2. “ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრე­ბის­თვის სას­წავ­ლებ­ლად მომ­ზა­დე­ბა” გვაწ­ვდის ინ­ფორ­მა­ცი­ის აუ­ცი­ლე­ბელ ნა­წილს ძი­ლის შე­სა­ხებ და გვეხ­მა­რე­ბა დავ­ძლი­ოთ ნე­ბის­მიე­რი რე­ზერ­ვა­ცია რო­მე­ლიც შე­იძ­ლე­ბა ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მარ­ხილ­ვე­ბი­სას გაჩ­ნდეს და ხე­ლი შე­უშა­ლოს თქვენს პროგ­რესს. გარ­და ამი­სა გეხ­მა­რე­ბა უფ­რო კარ­გად გა­აც­ნო­ბიე­რო სა­კუ­თა­რი სიზ­მრე­ბი. ის­წავ­ლით რო­გორ აწარ­მო­ოთ სიზ­მრე­ბის დღი­ური და რო­გორ გაა­უმ­ჯო­ბე­სოთ მა­თი გახ­სე­ნე­ბა/და­მახ­სოვ­რე­ბა. თქვენ შეძ­ლებთ ყო­ვე­ლი ღა­მის გან­მავ­ლო­ბა­ში ერ­თი სიზ­მრის გახ­სე­ნე­ბას მა­ინც ვიდ­რე ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრე­ბის შე­სა­ვალ ტექ­ნი­კებს და­იწ­ყებ­დეთ. რო­გორც კი გექ­ნე­ბათ სიზ­მრე­ბის დღი­ური გარ­კვეუ­ლი რა­ოდე­ნო­ბის ჩა­ნა­წე­რე­ბით, უკ­ვე მზად იქ­ნე­ბით თქვე­ნი სიზ­მრე­ბის მი­ნიშ­ნე­ბე­ბის კა­ტა­ლო­გიც შე­ად­გი­ნოთ. ესე­ნია თქვე­ნი სიზ­მრე­ბის სა­ხა­სია­თო თა­ვი­სე­ბუ­რე­ბა­ნი რო­მე­ლიც შე­გიძ­ლი­ათ ლუ­ცი­დუ­რო­ბის გზამ­კვლე­ვე­ბად გა­მოი­ყე­ნოთ.თა­ვი 3. “გა­მოღ­ვი­ძე­ბა სიზ­მრე­ბის სამ­ყა­რო­ში” გან­ვი­ხი­ლავთ ტექ­ნი­კებს რო­გორ გა­აც­ნო­ბიე­როთ…

მე მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი ცოდ­ნა და­ვაგ­რო­ვე ლუ­ცი­დურ სიზ­მრებ­ში რო­გორც ად­რეუ­ლი ისე თა­ნა­მედ­რო­ვე წყა­როე­ბი­დან. ვიდ­რე ეს წიგ­ნი გა­მოქ­ვეყ­ნდებ­ოდა ათა­სო­ბით ადა­მია­ნი მწერ­და და თა­ვი­ანთ გა­მოც­დი­ლე­ბა­სა და აღ­მო­ჩე­ნებს მიყ­ვე­ბოდ­ნენ და ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრე­ბის­თვის გა­მო­სა­დეგ ბევრ პრაქ­ტი­კულ რჩე­ვას მაძ­ლევ­დნენ. ამ შე­მო­თა­ვა­ზე­ბა­თა სა­პა­სუ­ხოდ მე გა­დავ­წყვი­ტე ახა­ლი წიგ­ნი გა­მო­მე­ცა ჰო­ვარდ რე­ინოლ­დთან ერ­თად. ჰო­ვარ­დი ვრცლად წერ­და ისეთ თე­მებ­ზეა რო­გო­რი­ცაა კრე­ატიუ­ლო­ბა, ცნო­ბიე­რე­ბა და სიზ­მრებ­ზე მუ­შაო­ბა.“ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრე­ბის კვლე­ვა” არის თვით­მას­წავ­ლე­ბე­ლი მე­თო­დი რო­მე­ლიც ნა­ბიჯ-ნა­ბიჯ გას­წავ­ლით რო­გორ უნ­და გა­მო­იწ­ვი­ოთ და გა­მოი­ყე­ნოთ ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრე­ბი.  შე­გიძ­ლი­ათ ის­წავ­ლოთ თქვენ­თვის სა­სურ­ვე­ლი რიტ­მით და სიღ­რმით, რო­გორ გა­მო­იკ­ვლი­ოთ თქვე­ნი ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრე­ბი და გა­იმ­დიდ­როთ ამით ცხოვ­რე­ბა. შე­გიძ­ლი­ათ მა­გა­ლი­თე­ბის აუ­რაც­ხე­ლი რა­ოდე­ნო­ბა მო­იძი­ოთ ლუ­ცი­დუ­რი სიზ­მრე­ბის აქ­ტუა­ლო­ბის შე­სა­ხებ რო­მე­ლიც სტენ­ფორ­დის პროგ­რა­მის მი­ერაა აღრიცხუ­ლი,…

გა­ვაც­ნო­ბიე­რე რომ სიზ­მარ­ში ვი­ყა­ვი. ხე­ლე­ბი ავ­წიე და მე თვი­თო­ნაც ზე­ვით ავი­წიე (თით­ქოს ვი­ღა­ცა მე­წეო­და) შავ ცამ­დე მი­ვაღ­წიე, ცის ფე­რე­ბი ერ­თმა­ნეთ­ში ირეო­და ინ­დი­გოს­ფე­რი, მუ­ქი იის­ფე­რი, მელ­ნის­ფე­რი, თეთ­რი მე­რე კი ძა­ლი­ან კაშ­კა­შა შუ­ქი წა­მო­ვი­და. მთე­ლი ის დრო რო­ცა ზე­მოთ მი­ვი­წევ­დი სა­ოცა­რი მუ­სი­კა ჩა­მეს­მო­და,  ამა­ზე ტკბი­ლი ხმა არა­სო­დეს მო­მის­მე­ნია. ეს უფ­რო ადა­მია­ნის ხმას გავ­და ვიდ­რე ინ­სტრუ­მენ­ტი­სას. სიტ­ყვე­ბით ძნე­ლია იმ სი­ხა­რუ­ლის გად­მო­ცე­მა რო­მელ­საც მე გან­ვიც­დი­დი. მე­რე ძა­ლი­ან რბი­ლად და­ვუბ­რუნ­დი დე­და­მი­წას. ვფიქ­როდ­ბი რომ ჩე­მი ცხოვ­რე­ბის გა­დამ­წყვე­ტი მო­მენ­ტი იდ­გა და სწო­რი გზა შე­ვარ­ჩიე. სიზ­მა­რი და გან­ცდი­ლი სი­ხა­რუ­ლი თით­ქოს ჯილ­დო იყო, ან უბ­რა­ლოდ მე მე­გო­ნა ასე. ეს იყო გრძე­ლი, ნე­ლი,  უკან­ დატ­რია­ლე­ბუ­ლი კად­რი გა­მოღ­ვი­ძე­ბი­სას მუ­სი­კის ექო­თი…