გურამ ჟღამაძე

ხში­რად ჩვე­ნი გო­ნე­ბა წარ­სულ­ში ან მო­მა­ვალ­ში დაფ­რი­ნავს, რაც სტრეს­სა და შფოთ­ვას იწ­ვევს. სუნ­თქვა­ზე დაკ­ვირ­ვე­ბა არის მარ­ტი­ვი, მაგ­რამ ძლი­ერი პრაქ­ტი­კა, რო­მე­ლიც გეხ­მა­რე­ბათ აწ­მყო მო­მენ­ტში დაბ­რუ­ნე­ბა­ში. ეს არ არის სუნ­თქვის კონ­ტრო­ლი, არა­მედ უბ­რა­ლოდ მი­სი შეგ­რძნე­ბა და გაც­ნო­ბიე­რე­ბა – რო­გორ შე­დის და გა­მო­დის ჰა­ერი, რო­გორ იბე­რე­ბა და ეშ­ვე­ბა სხე­ული. ამ პრაქ­ტი­კას უამ­რა­ვი სარ­გე­ბე­ლი მო­აქვს:

ამ­ცი­რებს სტრეს­სა და შფოთ­ვას: რო­ცა სუნ­თქვა­ზე ვფო­კუ­სირ­დე­ბით, ვამ­შვი­დებთ ნერ­ვულ სის­ტე­მას, რაც ამ­ცი­რებს სტრე­სის ჰორ­მო­ნებს და გვეხ­მა­რე­ბა მენ­ტა­ლუ­რი და­ძა­ბუ­ლო­ბის მოხ­სნა­ში.
აუმ­ჯო­ბე­სებს კონ­ცენ­ტრა­ცი­ას: ყუ­რად­ღე­ბის სუნ­თქვა­ზე მიქ­ცე­ვა წ­რთვნის გო­ნე­ბას, ზრდის ფო­კუ­სის უნა­რს და გეხ­მა­რე­ბათ უკეთ კონ­ცენ­ტრი­რე­ბა­ში ყო­ველ­დღი­ურ საქ­მია­ნო­ბა­ში.
ზრდის თვით­შეგ­ნე­ბას: სუნ­თქვა­ზე დაკ­ვირ­ვე­ბა გვა­კავ­ში­რებს ჩვენს სხე­ულ­თან და გო­ნე­ბას­თან, რაც გვეხ­მა­რე­ბა უკეთ გა­ვაც­ნო­ბიე­როთ ჩვე­ნი ემო­ციე­ბი და…